प्रतीकात्मक प्रेमाचा मदिरामय खेळ !!!!

दिवस कसे सरत गेले,तुझ्या आठवणीत झुरत गेले….
मग तोल सावरताना जरासा,न जाणे किती रिते झाले पेले….. ॥

सख्य तुझे हवे म्हणून कधी पेल दूर ढकलला होता,

तुझ्या विरहाच्या नादातच आता मी त्यांना आपलेसे केले...

आज पेल्यात तू दिसलीस....मादक अशी काचेतून हसलीस....

क्षणिक आनंद तू मिळाल्याचा म्हणून एक वेळी अनेक पेले भरले.....

आणि ते सारे रिकामे केले.......  ॥ १ ॥

पेले जाहले रिकामे पण तू अजूनही लांब का???

प्रेमाचा वर्षाव तुझ्यापरी होता होता पेल्यांना लगाम का????

तू अणि मदिरा,यातलं अंतर आता संपलय…

महाग आणि विषारी असं सुंदर combination ते बनलंय….

पण तुझी साथ अशी सहजी थोडी सुटणार???

आज पेल्यातच शुद्धीबरोबर तुझी पण आठवण बुडणार…

म्हणूनच ते सारे पेले केले रिकामे…

आणि लिहीत गेलो तुझ्या नावाचे पोवाडे,हे असे !!!!   ॥ २ ॥

शुद्धीत मग येताना आधार पुन्हा रित्या पेल्यांचा…

चढलेली 'तुझी' नशा उतरवायला 'उतारा' भिजलेल्या आसवांचा…

तुझ्या आठवणीत रमताना पुन्हा उधळेल माझा शब्द-वारू…. 

संपताना जग डोळ्यात माझ्या उरेल फक्त,

तुझ्यातला मी आणि माझ्यातली दारू…………   ॥ ३ ॥

- प्रथमेश कसालकर आणि madman

'दुसरी बाजू'

दुसर्‍या बाजूने जग किती वेगळं दिसतं,याची जाणीव अचानक का व्हावी???

"त्या जगाची पण सफर एकदा झालीच पाहिजे",अशी भावना मनी का न यावी???

वर्गात back-benchers रोज आम्ही,मस्ती आमची अमाप....

आठवडयातून एकदा बाहेर न काढल्यास,Prof नाच त्याचा ताप….

कधीतरी 'शहाण्या' मुलासारखं स्वतःहून का पहिल्या benchवर आम्ही नाही बसत???

का back-benchersच्या जोकवर आम्ही 'तिकडे' बसून नाही हसत??  ॥१॥

रोज comments पास करतो,हसतो,खिदळतो….

अभ्यास करायचा तेवढा राहून जातो….

वर्गातल्या 'हुश्शार' पोरांना पाहून हेवा वाटत नसला तरी त्यांच्यासारखं लक्ष दयावं असं कधी का वाटत नाही????

वाटलंच तर पुलाखालून एवढा 'अभ्यास' वाहून गेल्यासारखी आम्ही शहाणे का होत नाही???? ॥२॥

बाहेर काढलं जाण्याचा कंटाळा येतो कधी,

तरीही बंडखोर म्हणून Department मधे 'Famous' करण्यात येतं….

तो Tag सांभाळण्याची इच्छा नसली तरी आपोआप सगळं जुळून का येतं???

चूक नसताना वर्गाच्या बाहेर आम्हालाच का काढला जातं????  ॥३॥

'वर्गात पहिलं यावं' ही ईर्षा नाही मनात,

पण 'All-Clear' असावं अशी 'स्वप्नं' नेहमीच आम्ही बाळगतो....

स्वप्नांना सत्यात उतरवतानाचे प्रयत्न नेहमी Exam च्या वेळीच का कमी पडतात???

षंढासारखे हसत Result बघताना,पुन्हा पुन्हा KT पापर देताना आमची आम्हाला लाज का नाही वाटत??? ॥४॥

अशी जाणीव झाली यात धन्यता मानतात काही,

ही जाणीव झालेल्यांना वाळीत टाकण्यात काहीजण नाही करत कुचराई….

'शहाणं' होण्याची किंमत आम्ही इच्छा नसताना का चुकवायची???

दुसऱ्या बाजूने जग बघण्याची इच्छा मनात कधीपर्यंत मारत राहायची???  ॥५॥

- madman

एक अश्क़ बहता है कभी.... अभीभी....

एक अश्क़ बहता है कभी....

अब आदत इतनी हो गयी है हसनेकी;
उस दर्द को जैसे भूलसा गया हूँ.....
मुरझाया दिल लेके घूमू इधर-उधर...
मगर शक़्ल जो दी है उपरवालेने....

आज दिल रौंद उठा है,उस अतीत पर,
भूलना चाहता हूँ उस परछाईको मेरी,
जो कभी उभर ना पाई,टूटे ख्वाबोंसे......

पंखुड़ियोंमे साँस,एक ख्वाब पलकोमे...
चले थे हम एक साथ...
उस क्षितीज की ओर,जिसे पानेके बस सपने बुने हैं हमने....
हात और झोली तो अभीभी खाली हैं !!!!

खता....

मेरी क्या गलती है,जो तू मुझे याद करे सदा;

प्यार तेरा,ईमान तेरा,

कैसे कोई परवाना ना बने तेरा?????

बन गया मैं अफसाना मगर दिल तोड़कर जो;

अब ना चाहूँ ये चाहत,ये इज्जत जमानेसे;

तेरी भावनाओकी क़द्र है अगर,तो क्यूँ ना चाहू मैं भी????

बस,यही है मेरी खता........

जुनी मैत्रीण

ब्रम्हकमळ उमलावे काळोख्या अंधारात,

सुवास पसरावा त्याजचा मंद,सर्वदूर असा....

अगदी तशीच एखादी जुनी मैत्रीण भेटते,

अचानक,

आणि आठवणींच्या हिंदोळ्यावर ती सांजवेळ,कधी सरते????

तोच जुना सुगंध,फक्त नवीन बाटली त्याला;

नात्यांची,कपड्यांची,वेळेप्रमाणे येणार्‍या भावांची...

मनात मात्र काहूर उठत माझ्या;

कारण सुगंध जुनाच असतो भावनांचा....

आदर,प्रेम,भावनांची गर्दी उचंबळते,

मग मनातल्या वादळाच्या शमण्याची वाट पाहत बसतो,दोघेही....

एकत्र नाही म्हणून तेंव्हाचा राग,द्वेष कधीच लोप पावलेला;

आता फक्त दुरून एकमेकांना दिलेल्या स्मितहास्यात,सर्व कथा सामावलेली....

एखादा कटाक्ष,नजर सगळे सांगून जाते;

त्याला साथ असते ती संथ पण शीतल वाहणार्‍या नदीसारख्या हास्याची....

पाऊल चुकीच्या दिशेने नाही पडलेले,हे पाहून मन समाधानाने भरून येत....

आपण मात्र अजूनही त्याच चक्रात अडकलेले हा विचार क्षणभरासाठी मी विसरतो...

किती छान वाटत,जेंव्हा अशी अचानकपणे एखादी जुनी मैत्रीण भेटते......

एका पावसाची कविता....

एका पावसाची कविता....

'त्या'ची कविता :
तो भुरभुरला की तिच्या लडिवाळाची आठवण येते....
तो कोसळला की त्यात चमकणारी वीज,तिच्या रागाची असते.....
तो रूसला की तिची मनधरणी करावी अशी इच्छा होते....
आणि तो निघून गेला की उगाच कुठेतरी हूरहुर लागून राहते....

'ति'ची कविता :
कधीही यावे,त्याने बरसावे अन् मला चिंब भिजवावे....अमर्याद प्रेम कोसळून त्याने मला आनंदित करावे.....
तो सकाळी पडला तर वाफळत्या कॉफीबरोबर समरस होतो....
तो दुपारी पडला तर 'त्या'च्या आठवणीत ओला होतो....
तो संध्याकाळी पडला तर गरम कांदाभजीत तेलकट होतो.....
अन् तो रात्री पडला तर 'त्या'च्या बहुपाशत विलीन होतो....

ये ज़िंदगी,

अपनी तो नहीं.

जो हम चाहें,

हर-वक़्त मिलता ऩही...

कुछ बिखरे सपने यहाँ,

कुछ टूटे ख्वाबोंके निशान;

इस जिंदगी के खेल में,

अब-तक कोई जीता कहाँ????

आँधियोंमे चल रहा,

मैं अकेला था यहाँ;

इन यादोंकी ज़ंजीरोंमे;

बँधा हुआ,बरबाद था...

जो मैं हूँ अब गुमशुदा,

ये जहाँ ना मेरा रहा;

सूखे पत्तोंकी तरह,

मुरझा हुआ था मैं सदा.....

हार और जीत का,

एक नाम है ज़िंदगी,

जबसे मैने ये जाना,

मैं तबसे हारा नहीं....

मेरे बिखरे सपनोंमे भी,

मैं ढूंढता चला अपनी राह;

हर हारको आकार दे,

मैं जीत को पाता गया....

अब आँधियोंका डर नही,

ना हार का,ना जीत का;

उन यादोंकी ज़ंजीरोंको,

मैंने अब ठुकरा दिया..

ना रहूँ मैं गुमशुदा,

ना रहूँ अब बेगाना;

हर हार और हर जीत को,

जीता चला,गाता चला......