Monday, October 21, 2013

Umberella.....

A pre-determmned void, soon to go under hammer;
A blank page pouring countless words, and an equally blind man who can read it;
All decided, millions of years ago;
Let the gates of paradise welcome you...........        

A mind broken, kept even;
Under the veil of future,
that mind can not be allowed to roam.
Though meandering all he does,
mind driving him sane.
A wish he wishes to come alive,
out of the shells of dreams,
he walks with them, side by side.

Too afraid to leave the umbrella of the known,
I see him waiting, chatting with the gatekeeper.
He shall not move, he promised;
Yet breaking every promise he made.
Even to the gatekeeper of not having hopes to go through.

Without him noticing, the umbrella disappears,
leaving him with them;
just like him.
But he is different, boy. He indeed is.
Because he never wanted to live in the shadows,
of umbrella.

They will say,
"He is just justifying his own failure, of not being able to keep the safe heaven intact."
To them, he says, I hear;
"Unless I break the spell of my own shadow living in fear;
   fear of rain to lash me,
   fear of fog to disappear him,
   fear of sun to burn me &
   fear of my own self, to never leave me;
I will not shine."
He says this much and becomes mortal.
Only to resurface in the rings of heaven and hell.

Nobody can predict any future,
but they can certainly rewrite it.
I asked him how he will do it and he made me write this.
  maybe, he'll shambolically fail.
  maybe, he'll never shine.
  maybe,he'll never have the name again.
  maybe, he'll always regret his decisions and whine.
But when the dust settles over and sand has blown you away;
You'll always find him there.
Asking you to help yourself.

So, as the curtains come crashing down,
And after The Machine is done spitting you out,
do not ask for an umbrella.
Rather,run away from it.
Run farther, so it never reaches you.
And thus, you can be alive.
Even though you are burning, freezing and dying.
Never, ever; ask for that Umbrella......

Thursday, March 21, 2013

प्रतीकात्मक प्रेमाचा मदिरामय खेळ !!!!

दिवस कसे सरत गेले,तुझ्या आठवणीत झुरत गेले….
मग तोल सावरताना जरासा,न जाणे किती रिते झाले पेले….. ॥


सख्य तुझे हवे म्हणून कधी पेल दूर ढकलला होता,
तुझ्या विरहाच्या नादातच आता मी त्यांना आपलेसे केले...
आज पेल्यात तू दिसलीस....मादक अशी काचेतून हसलीस....
क्षणिक आनंद तू मिळाल्याचा म्हणून एक वेळी अनेक पेले भरले.....
आणि ते सारे रिकामे केले.......  ॥ १ ॥


पेले जाहले रिकामे पण तू अजूनही लांब का???
प्रेमाचा वर्षाव तुझ्यापरी होता होता पेल्यांना लगाम का????
तू अणि मदिरा,यातलं अंतर आता संपलय…
महाग आणि विषारी असं सुंदर combination ते बनलंय….
पण तुझी साथ अशी सहजी थोडी सुटणार???
आज पेल्यातच शुद्धीबरोबर तुझी पण आठवण बुडणार…
म्हणूनच ते सारे पेले केले रिकामे…
आणि लिहीत गेलो तुझ्या नावाचे पोवाडे,हे असे !!!!   ॥ २ ॥


शुद्धीत मग येताना आधार पुन्हा रित्या पेल्यांचा…
चढलेली 'तुझी' नशा उतरवायला 'उतारा' भिजलेल्या आसवांचा…
तुझ्या आठवणीत रमताना पुन्हा उधळेल माझा शब्द-वारू…. 
संपताना जग डोळ्यात माझ्या उरेल फक्त,




तुझ्यातला मी आणि माझ्यातली दारू…………   ॥ ३ ॥


- प्रथमेश कसालकर आणि madman



Monday, March 18, 2013

'दुसरी बाजू'


दुसर्‍या बाजूने जग किती वेगळं दिसतं,याची जाणीव अचानक का व्हावी???
"त्या जगाची पण सफर एकदा झालीच पाहिजे",अशी भावना मनी का न यावी???

वर्गात back-benchers रोज आम्ही,मस्ती आमची अमाप....
आठवडयातून एकदा बाहेर न काढल्यास,Prof नाच त्याचा ताप….
कधीतरी 'शहाण्या' मुलासारखं स्वतःहून का पहिल्या benchवर आम्ही नाही बसत???
का back-benchersच्या जोकवर आम्ही 'तिकडे' बसून नाही हसत??  ॥१॥

रोज comments पास करतो,हसतो,खिदळतो….
अभ्यास करायचा तेवढा राहून जातो….
वर्गातल्या 'हुश्शार' पोरांना पाहून हेवा वाटत नसला तरी त्यांच्यासारखं लक्ष दयावं असं कधी का वाटत नाही????
वाटलंच तर पुलाखालून एवढा 'अभ्यास' वाहून गेल्यासारखी आम्ही शहाणे का होत नाही???? ॥२॥

बाहेर काढलं जाण्याचा कंटाळा येतो कधी,
तरीही बंडखोर म्हणून Department मधे 'Famous' करण्यात येतं….
तो Tag सांभाळण्याची इच्छा नसली तरी आपोआप सगळं जुळून का येतं???
चूक नसताना वर्गाच्या बाहेर आम्हालाच का काढला जातं????  ॥३॥

'वर्गात पहिलं यावं' ही ईर्षा नाही मनात,
पण 'All-Clear' असावं अशी 'स्वप्नं' नेहमीच आम्ही बाळगतो....
स्वप्नांना सत्यात उतरवतानाचे प्रयत्न नेहमी Exam च्या वेळीच का कमी पडतात???
षंढासारखे हसत Result बघताना,पुन्हा पुन्हा KT पापर देताना आमची आम्हाला लाज का नाही वाटत??? ॥४॥

अशी जाणीव झाली यात धन्यता मानतात काही,
ही जाणीव झालेल्यांना वाळीत टाकण्यात काहीजण नाही करत कुचराई….
'शहाणं' होण्याची किंमत आम्ही इच्छा नसताना का चुकवायची???
दुसऱ्या बाजूने जग बघण्याची इच्छा मनात कधीपर्यंत मारत राहायची???  ॥५॥

- madman

Thursday, June 28, 2012

एक अश्क़ बहता है कभी.... अभीभी....


एक अश्क़ बहता है कभी....

अब आदत इतनी हो गयी है हसनेकी;
उस दर्द को जैसे भूलसा गया हूँ.....
मुरझाया दिल लेके घूमू इधर-उधर...
मगर शक़्ल जो दी है उपरवालेने....

आज दिल रौंद उठा है,उस अतीत पर,
भूलना चाहता हूँ उस परछाईको मेरी,
जो कभी उभर ना पाई,टूटे ख्वाबोंसे......

पंखुड़ियोंमे साँस,एक ख्वाब पलकोमे...
चले थे हम एक साथ...
उस क्षितीज की ओर,जिसे पानेके बस सपने बुने हैं हमने....
हात और झोली तो अभीभी खाली हैं !!!!

Monday, December 5, 2011

खता....

मेरी क्या गलती है,जो तू मुझे याद करे सदा;
प्यार तेरा,ईमान तेरा,
कैसे कोई परवाना ना बने तेरा?????
बन गया मैं अफसाना मगर दिल तोड़कर जो;
अब ना चाहूँ ये चाहत,ये इज्जत जमानेसे;
तेरी भावनाओकी क़द्र है अगर,तो क्यूँ ना चाहू मैं भी????
बस,यही है मेरी खता........

Tuesday, November 29, 2011

जुनी मैत्रीण


ब्रम्हकमळ उमलावे काळोख्या अंधारात,
सुवास पसरावा त्याजचा मंद,सर्वदूर असा....
अगदी तशीच एखादी जुनी मैत्रीण भेटते,
अचानक,
आणि आठवणींच्या हिंदोळ्यावर ती सांजवेळ,कधी सरते????

तोच जुना सुगंध,फक्त नवीन बाटली त्याला;
नात्यांची,कपड्यांची,वेळेप्रमाणे येणार्‍या भावांची...
मनात मात्र काहूर उठत माझ्या;
कारण सुगंध जुनाच असतो भावनांचा....

आदर,प्रेम,भावनांची गर्दी उचंबळते,
मग मनातल्या वादळाच्या शमण्याची वाट पाहत बसतो,दोघेही....
एकत्र नाही म्हणून तेंव्हाचा राग,द्वेष कधीच लोप पावलेला;
आता फक्त दुरून एकमेकांना दिलेल्या स्मितहास्यात,सर्व कथा सामावलेली....

एखादा कटाक्ष,नजर सगळे सांगून जाते;
त्याला साथ असते ती संथ पण शीतल वाहणार्‍या नदीसारख्या हास्याची....
पाऊल चुकीच्या दिशेने नाही पडलेले,हे पाहून मन समाधानाने भरून येत....
आपण मात्र अजूनही त्याच चक्रात अडकलेले हा विचार क्षणभरासाठी मी विसरतो...
किती छान वाटत,जेंव्हा अशी अचानकपणे एखादी जुनी मैत्रीण भेटते......

Sunday, September 11, 2011

एका पावसाची कविता....

एका पावसाची कविता....

'त्या'ची कविता :
तो भुरभुरला की तिच्या लडिवाळाची आठवण येते....
तो कोसळला की त्यात चमकणारी वीज,तिच्या रागाची असते.....
तो रूसला की तिची मनधरणी करावी अशी इच्छा होते....
आणि तो निघून गेला की उगाच कुठेतरी हूरहुर लागून राहते....

'ति'ची कविता :
कधीही यावे,त्याने बरसावे अन् मला चिंब भिजवावे....अमर्याद प्रेम कोसळून त्याने मला आनंदित करावे.....
तो सकाळी पडला तर वाफळत्या कॉफीबरोबर समरस होतो....
तो दुपारी पडला तर 'त्या'च्या आठवणीत ओला होतो....
तो संध्याकाळी पडला तर गरम कांदाभजीत तेलकट होतो.....
अन् तो रात्री पडला तर 'त्या'च्या बहुपाशत विलीन होतो....